tag:blogger.com,1999:blog-55012542011-07-08T03:33:15.127-07:00خانه ی نویسندهخانه ي نويسنده - مجموعه ي داستان - ياشار احد صارمي ـ نشر ريرا- چاپ لوس آنجلس 2001Yashar Ahad Sareminoreply@blogger.comBlogger191100tag:blogger.com,1999:blog-5501254.post-1084571358137185842004-05-14T13:26:00.000-07:002007-06-17T23:54:54.390-07:00فهرست کتابدوباره سازی های اتابکدیوژن و ساعت شنیآبستره کلاغ نامهبهیموت نامه SOLARISآقای بورخس این هم داستان لودویک و فیلوسخانه ی نویسنده شاهنامه هفت ِ غمگینقصه ی دو پیرزنفیلم نامه ای برای جیم پاسترناکبرویم کنار یاسها علف بکشیمسفرنامه ای برای شماخواب روحدیوانه در اتاقملاقات در اتاق موسیقیعرعری برای شماسِفر شمس وزیر Yashar Ahad Sareminoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5501254.post-1058255980316489622003-07-15T00:59:00.000-07:002005-06-30T22:29:24.803-07:00دوباره سازي هاي اتابكبراي جواد صارمي و اميلي باد سرد مي وزد در ذهن من .پيرمردي آن طرف خيابان راه مي رود و عصا دارد در دست. مي لنگد پيرمرد ، مي ايستد و بر مي گردد . ما را نگاه مي كند . ما هم سري تكان مي دهيم و لبخندي مي زنيم و دستي بلند مي كنيم و سلام مي دهيم .امروز كه براي تو جزو گذشته ها حساب مي شود اين جا ( لوس آنجلس ) كنار يك كتاب فروشي ايراني در خيابان وست وود ايستاده ايم و چشم به آن پيرمرد Yashar Ahad Sareminoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5501254.post-1058255819633569862003-07-15T00:56:00.000-07:002006-07-01T11:20:03.240-07:00ديوژن و ساعت شنيبراي پيرايه و هومان پورمهديصدايي شاد !صداي چنگ از آن طرف شهر به گوش مي رسيد . گوزني آواره و تنها در خاطره ي خيابان گشت مي زد . خيابان تاريك ، خيابان غريب ! گوزن آرام و سنگين قدم مي زد .صداي شاد چنگ در سياهي شب گوزن را به زماني دور مي برد . دور و دير !گوزن ايستاد . صداي چنگ قطع شد . گوزن بو كشيد و گوش هايش را تكان داد و تيز كرد . خيابان طويل و خنك بود . دوباره قدم كه برداشت آن صدايYashar Ahad Sareminoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5501254.post-1058255695232589772003-07-15T00:54:00.000-07:002007-09-02T01:17:52.637-07:00Abstractآبستره براي دليله ي كهن مرگش. مرگش در . باور نمی کنم . یعنی مگر مرگش را من می توانم به همین راحتی در روی این تخت که حتی فنرهایش عرق کرده اند باور کنم. دوباره در تویش. مرگش مرا هم مگس می کند با این آرنج هایم کو آن رنگ نارنجی ؟ سبز خاصی که انگار با آبی قاطی شده در زیر نور زرد چراغ. نه! مرگش و مگس هایش. نه. دوباره._ بیدار شو!هنوز گرم است. بیدار خواهد شد. می گفت داستان نویس است. می گفت همیشه دوست Yashar Ahad Sareminoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5501254.post-1058254611490929452003-07-15T00:36:00.000-07:002006-07-01T11:21:08.136-07:00كلاغ نامهما شما هستيمكنجكاو و امروزي و خبلي حساس ! ما به دنبال آدم ها مي رويم و آنها را در هر كجا كه باشد پيدا مي كنيم . در كنيسا ، در كوه هاي پرو ، در بمبئي ، در متون قديم و كلمه ها و اشارت ها ! حالا ببينيم كه به كجا رفته ايم :چراغها روشن مىشوند. دريا از پشت ديوارِ شيشهاى تماشايى است. ما مىنشينيم. نور چراغها آبى مىشوند. همه آمدهاند. امروز ما آمدهايم براى شناختن مردى مثل همه مردها كه براىYashar Ahad Sareminoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5501254.post-1058254182898091892003-07-15T00:29:00.000-07:002006-07-01T11:12:12.880-07:00بهيموت نامهto JUANO REACTORدوستان عزيزاين جا يكي از شب هاي مهماني ست با رنگ هاي ملايم سرخ و زرد . همان طور كه مي دانيد ما كسي را به اين جا دعوت نمي كنيم . هر كسي كه تمايل به آشنايي با ما را داشته باشد و يا بخواهد عضو گروه و مهماني بشود بايد با پاي خود به اين جا بيايد و امتحان بدهد و الخ ... يكي از شرايط عضويت اين است كه فرد مزبور بايد به خدا و اخلاقيات ايمان داشته باشد . براي ما هيچ فرقي نمي كند Yashar Ahad Sareminoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5501254.post-1058253988878336862003-07-15T00:26:00.000-07:002006-07-01T11:26:07.660-07:00سولاريسto JUANO REACTORحالا كه پيراهن سرخ و شلوار سفيد پوشيده ، مي خواهم به خانه شمس الدين پير و دختر نازش شهرزاد بروم . مقصد سفري ست در هفت خوان داستاني شگفت و داستان در زبان پرندگان اتفاق می افتد.درِ گردويي رنگ خانه شمس الدين را ياس ها قاب كرده اند . در را شهرزاد باز مي كند . پدرش زير درخت انگور درحال مراقبه . شهرزاد شراب و شولاي سفيد مي آورد برايم . از ذكر و خلسه كه بيرون مي آيم ، او را Yashar Ahad Sareminoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5501254.post-1058252656645892262003-07-15T00:04:00.000-07:002006-07-01T11:08:08.733-07:00خانه ي نويسندهبراي تبريز و سه معلمش : خانم يانس ، آقاي دواساز و آقاي فريبا مهرالحق ماهيته انيتهچه زباني مرا مي نگارد ؟ در چه زماني من حرف به حرف بر روي اين آرام گاه اين كاغذ ريخته مي شوم ؟ چه كسي دارد با ريخته شدن من انزال مي شود ؟ شما كه هستيد ؟ اين كلمه هاي كه ا زبان شما بيرون مي ايد چرا اين همه چرم و شهواني ست ؟ دو نوك زبان شما هزاران هزار كلمه در هم تنيده اند . كلمه ها نر . كلمه هاي ماده . Yashar Ahad Sareminoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5501254.post-1058163571823712062003-07-13T23:19:00.000-07:002006-07-01T11:07:00.693-07:00شاهنامهبراي خليل موحد ديلمقانياگر فهميديد كه فهميديد اگر نفهميديد از كساني كه فهميدند بپرسيد !مقدمه شما كه هستيد ؟ داستان تان در باره ي چه هست ؟ چرا مي خواهيد داستان مرا بدانيد ؟داستان من در باره ي يكي از شما ...من داستان مردي احمق هستم . داستان مردماني احمق . همه شما از راه هاي گوناگوني به من مي رسيد . من منطقه البروج قهرمان ها و پري ها و خنده ها و گريه هايم . شايد در اين لحظه داريد واقعي ترين Yashar Ahad Sareminoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5501254.post-1058162984720665722003-07-13T23:09:00.000-07:002006-07-01T11:11:14.970-07:00هفتِ غمگيننشسته ام و به پرسش ها اين دو زن صورتي پوش و بلند قد جواب مي دهم . هر دو سرشان را تراشيده اند و لب هايشان را سياه زده اند . مرا مي خواهند از بانك مركزي از اين طبقه ي 13 اخراج كنند . حس مي كنند كه من در باره اينها چيزهاي زيادي مي دانم . چيزهايي كه نبايد من بدانم . چيزهايي كه در فايل هاي سري كامپيوترها خوابيده است .در باره اسم هايي كه هر روز حذف مي شوند يا شماره هايي كه بايد فقط يك نفر Yashar Ahad Sareminoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5501254.post-1058085947197582942003-07-13T01:45:00.000-07:002006-07-01T11:27:55.433-07:00قصه ي دو پيرزنگفت : امكان ندارد . ندارد . باورم نمي شود . من او را ديدم . تا اين جا نزديكش رفتم . حتي خنده ام گرفت و خنديدم . به چشم هايش هم نگاه كردم . لعنتي مثل هميشه معصوم و ساده پلك مي زد . نشان به اين نشان كه حس كردم او همزاد من است . نه امكان ندارد حتي همان لحظه من فهميدم كه من و او برادريم صدايش دلم را شكست . به قانون سياه تو هم لعنت فرستادم . ماشه را چكاندم . دو بار . دو گلوله . بنگ . بنگYashar Ahad Sareminoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5501254.post-1057258144869209642003-07-03T11:49:00.000-07:002006-07-01T11:28:46.053-07:00فيلم نامه اي براي جيم پاسترناكپيراهني سفيد و كراوات ورساچي با شير هاي طلايي در آبي ابريشمي . كت و شلواري ارغواني . انگشتري طلايي كه نشان مثلث و پرگار و حرف فراماسونري ها در انگشتش و ادكل ياسمني مايكل جردن . چشم هاي بزرگ و قهوه ايش خيره در چشم هاي سهره ، خواهر من . پوست سياهش ابريشمي و جذاب در زير چهل شمع آويزان از سقف . سرش تراشيده و درخشان .بي آنكه كسي صدايم را بشنود در گوشش گفتم :ـ برگزاري Yashar Ahad Sareminoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5501254.post-1057258059665651912003-07-03T11:47:00.000-07:002006-07-01T11:17:50.140-07:00برويم كنار ياس ها علف بكشيمبراي گيتار و ترانه هاي زيبا شيرازيـ لولي بگذار از تو عكس بگيرم . لبخند بزن . اين جا را نگاه كن . چه چهره ي زيبايي داري لولي !!وقتي كه از او عكس مي گيرم ، وقتي كه چهره ي زيباي لولي ( بايد خودتان مي بوديد و مي ديديد كه لولي چه اندام و چهره اي دارد تا زيبايي را مي فهميديد . انگار خود بریژیت باردو مي باشد ...) در عدسي دوربين ديده ميشود صداي قلبم را مي شنوم . تاپ تاپ تاپ تاپYashar Ahad Sareminoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5501254.post-1057257920480662122003-07-03T11:45:00.000-07:002006-07-01T11:17:03.360-07:00سفرنامه اي براي شمابراي صمد و احمد صارميكسي ...بايد بگويم كسي از آنجا ، آن طرف پنجره ـ كمي دورتر از پشت آن كوه هاي بلند و قهوه اي رنگ ـ شايد دو اقيانوس آن طرفتر آن دست سفيد را دراز كرد و مرا برداشت و به جاي خودش گذاشت . مرا به جاي خود در اين جا ، روي اين صندلي ، ـ صندلي چوبي ـ مقابل اين پيرزن كه دست هايش را به شكل دعا و در خواشتن چيزي به هم چسبانيده و خوابيده ، گذاشت .مي گويم نكند من از طريق راه Yashar Ahad Sareminoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5501254.post-1057125432474787702003-07-01T22:57:00.000-07:002007-08-31T19:22:11.748-07:00A Dream of Soulخواب روحدر تعطيلات تاريخي در گذران روزگارمهاشم مقصودي كتاب را پرت کرد آن گوشه. باور نمی کرد خودش آن کتاب را نوشته است. ژوکو کی به او گفته بود که می خواهد خودش را بکشد؟ خیال های پرت. ژوکو همیشه پر از زندگی بود. مثل دریا. مثل دریایی که این طوری دستش را بلند کند و ماه را بگیرد و قرمز شود. مثل لبهای گوشت آلود خودش. ژوکوی روسپی ! هر کسی با نقش و قیافت خودش می پرد به این صحنه. اگر ژوکو نبود این خدای Yashar Ahad Sareminoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5501254.post-1057125376993143762003-07-01T22:56:00.000-07:002006-07-01T11:14:17.870-07:00ديوانه در اتاقاز دور ، تصاوير سياه و سفيد اند . كمپ پناهندگي شهر يوزگات را از بالا مي بينيم . روي سقف آجري و نارنجي رنگ اش برف مي بارد . ماه پيدا نيست . از ميان پنجره ي نيمه باز دستشويي به داخل كمپ مي خزيم . هوا داخل گرم و بوي سيگار و مشروب سالن كمپ را پر . صداي بي سيم از اتاق كميسري مي ايد . روي ميز دو ليوان و طرف راست ليوان ها چند شيشه ودكاي روسي . دست پر موي كميسر روي سيگار 2000 . چشم هاي Yashar Ahad Sareminoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5501254.post-1057125332523673942003-07-01T22:55:00.000-07:002006-07-01T11:13:38.456-07:00ملاقات در اتاق موسيقيپلك مي زند، گنجشک از روی جمجمه می پرد می رود. پلک می زند از دور ابرها آرام آرام سرخ می شود و می افتند و بر می خيزند و نزديکتر می آ...ـ ديگر نمي خواهم به آن نقطه خيالي در سقف پرتقالي رنگ اين اتاق .. نفسي عميق ، از تختش بر مي خيزد. پنجره را باز مي كند و دوباره نفسي عميق . شادي خنكي در درون و تنش . طرف آينه مي رود و دستي به ريش بلند و نرمش مي كشد:ـ سلام دانيال ، خوبي آقا ؟ خيليYashar Ahad Sareminoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5501254.post-1057125078994326682003-07-01T22:51:00.000-07:002007-06-17T23:46:49.471-07:00Ar Ari Baray-e Shoma عری برای شما جنگ ! جنگ ! جنگ ! همه جا را مه بنفش رنگ ...بوي خون خر ماده حالش را به هم مي زد. خواست عرعر بلندي و از ته دل گريه ...دیزبا، عشق شبهای مهتابی من چرا رفتی عزیزم؟ قربانِ گوش های سفیدت بشوم چرا مرا تنها گذاشتی؟ تنها کجا بروم؟ چکار کنم عزیزم؟ چرا مرا با خود نبردی نور چشم من که حالا ...دست سریعِ سنگيني از پشت، آمد دهانش را گرفت و او را به زمين زد. چه دردی ! برگشت تا در اين چهرهي صاحب Yashar Ahad Sareminoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5501254.post-1056567973454379092003-06-25T12:06:00.000-07:002006-07-01T11:06:15.606-07:00سفر شمس وزيربيا بگير ارداوير !اين خودكار و آينه و يك ساعت براي نوشتن ! در يك بعد از ظهر بهاري . موضوعي براي نوشتن پيدا و پنجره را هم اگر خواستي كمي باز . هوا درون اتاق بيايد برايت برایت بد نیست . بهار ذهن انسان را آرام تر مي كند فرزندم . اطرافت را نگاه كن . به دست هايت ، در چهره آبي رنگ مهناز ، زير برف وقتي كه آسمان را نگاه مي كند نگاه كن . به چيزي نگاه كن و چيزي براي نوشتن بدست بياور .از شيشهYashar Ahad Sareminoreply@blogger.com